Komende zondagen

Omdat deze Onderweg voor 3 weken is geef ik weer aan wie de voorgangers zijn;

1 augustus ds. van der Wal

8 augustus ds. Binnenmarsch

15 augustus ds. Jan de Geus.

 

Zondag 15 augustus

Het rooster geeft aan dat de (doorgaande) evangelielezing Lucas 12: 49 -56 is. Voor ik op dit gedeelte ga studeren heb ik eerst vakantie en dat is maar goed ook. Leest u het gedeelte maar eens en u zult begrijpen dat ik voorlopig liever aan de vakantie denk.

Maar als ik eraan begin dan zal ik zeker eerst naar de context kijken. Want zulke zinnen staan nooit op zichzelf, maar passen in het geheel van een betoog. Wat wil de spreker (Jezus?)  in deze rede zeggen? De laatste preek voor de vakantie ging over het spreken met twee woorden. In de bijbel wordt er heel vaak iets gezegd niet in een of-of redenering, maar in een en-en verhaal. Wat is hier het en-en?

Als ik na vakantie terug ben ga ik er met frisse moed tegenaan. En we zullen ongetwijfeld ontdekken dat ook dit gedeelte voor ons zeggingskracht heeft.

 

Hartelijke groet,

 

Jan de Geus.

 

Vakantie

Jan de Geus, Mieke Zoutendijk en Petra Nijboer zijn alle drie gedeelten van de komende periode tot en met 22 augustus met vakantie. U kunt tot en met 8 augustus terecht bij de scriba, Jan Baris (4744811) als u een pastor nodig heeft. Daarna is uw aanspreekpunt Jan de

Geus

 

Inzameling Oud Papier

Zaterdag, 7 augustus, zullen de containers weer klaar staan op het parkeerterrein tegenover Kerkcentrum Holy. U kunt daar uw papier en karton (gescheiden) inleveren van 9.00 – 11.30 uur. Alle brengers en brengsters alvast hartelijk dank.

Een groet van de Roemenië-Werkgroep

 

In memoriam Jacqueline Geerharda van Stein

Op 11 juli is overleden Jacqueline Geerharda van Stein. Ze woonde in de 2e Van Leyden Gaelstraat en werd 39 jaar. Geboren in Schiedam groeide ze op in Vlaardingen in een heel hecht en warm gezin. Haar vader was veel weg vanwege zijn werk op zee, ze had een speciale band met haar moeder. Ze volgde een opleiding tot bibliothecaris. Boeken waren haar lust en haar leven. Ze kreeg een baan bij boekhandel den Draak. Haar werk was alles voor haar. Voor haar een belangrijke manier om haar leven vorm te geven. Jacqueline was een intelligente vrouw met een bijna fotografisch geheugen. In de winkel was ze vriendelijk en behulpzaam, gewaardeerd door collega’s en klanten. Ze was geen uitbundige vrouw en hield niet van te veel drukte. Ze was een binnenvetter, een gevoelige, liefdevolle, attente  en zorgzame vrouw. En ze kon genieten. Van lekker eten of van de vakanties naar Italië of Sicilië samen met haar broer Pieter, met wie ze een bijzondere band had. Ze hield erg veel van dieren. Haar eigen konijn betekende veel voor haar. Haar werk, haar huisje en haar familie van wie ze zoveel hield, dat alles gaf haar veiligheid.

Het was moeilijk voor Jacqueline om met de weerbarstigheid van het leven om te gaan. Daarin was ze kwetsbaar. Ondraaglijk was haar zorg en verdriet om haar moeder die ziek werd. De angst om haar te verliezen was groot. Op een ongrijpbare manier namen angst, paniek en depressie bezit van haar. Een erge ziekte, die moeilijk te begrijpen is voor mensen die dat zelf niet voelen. Ze had het zelf graag anders gezien. Er was veel liefde voor haar. Soms is dat niet genoeg. Soms kúnnen we die dierbare ander niet bereiken, hoe graag we ook willen. Een niet te bevatten verlies, dit verlies van Jacqueline. Voor de mensen om haar heen, maar  toch vooral voor haar ouders en broer, van wie zij zoveel hield en die zo van haar hielden. Op 16 juli hebben we Jacqueline uit handen gegeven tijdens de afscheidsdienst in de aula van begraafplaats Holy. Bij alle verdriet en vragen deden we dat in het vertrouwen dat wij mensen nooit vallen uit de trouw van Gods dragende handen. De God die ons zegt: Jij mag er zijn. De God die ons zegt: Ik ben er voor jou.

Dat de ouders van Jacqueline en haar broer Pieter die dragende handen van God mogen ervaren in deze voor hen zo onzegbaar verdrietige tijd.

 

Petra Nijboer

 

In memoriam Jannetje Poldervaart-Broek

Op 14 juli is overleden Jannetje Poldervaart-Broek. Ze woonde in Drieënhuysen en werd 87 jaar. Ze werd geboren in Maasland en al jong ging ze de verpleging in. Ze trouwde in 1946 met Sjaak. Samen kregen ze drie zonen en één dochter. Dochter Marian had het syndroom van down en nam een bijzondere plek in het gezin in. Zorgzame handen, die had Jannie Poldervaart. Toen het met haar man een periode niet goed ging hield zij het gezin draaiende. Nadat Marian het huis uit was, ging ze werken in het Zonnehuis, waar ze erg werd gewaardeerd. Jannie Poldervaart was iemand die altijd klaar stond met praktische hulp of opvang als dat nodig was. Een no nonsens type die ook gewoon heel praktisch was. Actief en betrokken en een van de drijvende krachten van Philadelphia, zodat ze zich niet alleen voor haar dochter, maar ook voor anderen met een verstandelijke beperking inzette.

Genieten kon ze ook, ze was ook vrolijk en hield van lachen en gezelligheid. Ze was gek op de kleinkinderen en ging er graag samen met haar man fietsen en reizen.  Ze was een doener en geen prater. Ze vond het moeilijk haar eigen emoties te laten zien en met emoties van anderen om te gaan. Lange tijd was ze zelfstandig, maar de laatste jaren ging ze achteruit, zeker sinds de dood van dochter Marian in 2004 en van man Sjaak in 2005. Ze was dementerend, maar voor de (klein)kinderen was het altijd fijn om bij haar op bezoek te gaan. Na jaren van zorgende handen door haar waren er de laatste periode van haar leven zorgende handen voor haar. Op dinsdag 20 juli was de dienst van Woord en Gebed in de aula van begraafplaats Holy, waar woorden klonken uit Romeinen 8: De Geest helpt ons in onze zwakheid… en Romeinen 14: Niemand van ons leeft voor zichzelf, niemand van ons sterft voor zichzelf…Een dienst met verdriet, maar vooral ook vol dankbaarheid. Dat de kinderen en (achter)kleinkinderen getroost mogen worden door de Eeuwige.

 

Petra Nijboer